Zacznijmy od krótkiego filmu:
Metoda Montessori…
daje dziecku szansę wszechstronnego rozwoju fizycznego, psychicznego, duchowego i społecznego, wspiera jego spontaniczną i twórczą aktywność.
Celem metody jest rozwijanie w dziecku indywidualnych cech osobowości, oraz formowanie charakteru, zdobywanie wiedzy a także umiejętności współdziałania.
Chcąc osiągnąć takie cele pomagamy dziecku:
- rozwijaniu samodzielności i wiary we własne siły,
- wypracowaniu szacunku do porządku i do pracy,
- wypracowaniu zamiłowania do ciszy i pracy w skupieniu,
- osiąganiu długotrwałej koncentracji nad wykonywanym zadaniem,
- wypracowaniu podstaw wewnętrznej dyscypliny opartej na samokontroli, a nie na zewnętrznym przymusie,
- uniezależnieniu od nagrody,
- formowaniu postaw wzajemnej pomocy bez rywalizacji,
- szacunku dla pracy innych,
- rozwijaniu indywidualnych uzdolnień
- rozwijaniu umiejętności współpracy,
- skupienie uwagi dziecka na rzeczywistości i realnym otoczeniu.
Głównymi zadaniami metody Marii Montessori są:
uczenie przez działanie – dzieci zdobywają wiedzę i praktyczne umiejętności poprzez własną aktywność, w przemyślanym środowisku pedagogicznym, przy współpracy z nauczycielami. Ważne w naszej pracy są:
- samodzielność – dzieci swobodnie wybierają rodzaj, miejsce, czas i formę pracy przy zachowaniu reguł społecznych. Rozwijają indywidualne uzdolnienia i uczą się realnej oceny swoich umiejętności,
- koncentracja – dzieci ćwiczą dokładność i wytrwałość przy wykonywaniu konkretnych działań, są zachęcane do kończenia zadań,
- lekcje ciszy – na nich dzieci uczą się współpracować w cichych zajęciach indywidualnych i grupowych,
- porządek – dzieci zdobywają umiejętność przestrzegania porządku w otoczeniu i swoim działaniu,
- społeczne reguły – dzieci zróżnicowane wiekowo (trzy roczniki) są w tej samej grupie, sprzyja to wymianie wzajemnych zdolności i umiejętności.
- obserwacja – jest kluczem dorosłych do poznania świata dziecka. Nauczyciel z szacunkiem i uwagą obserwuje postępy i trudności dziecka, co pozwala mu poznać jego potrzeby i odpowiadać na nie,
- indywidualny tok rozwoju każdego dziecka – dziecko otoczone jest uwagą i indywidualną opiekę nauczyciela. Pracuje według własnego tempa i możliwości, podejmując zadania, do których jest już gotowe.
Dzieci w wieku przedszkolnym poznają świat poprzez zmysły, kiedy dotykają, oglądają, badają – wtedy się uczą. Są na etapie myślenia konkretnego dlatego tak bardzo dbamy, by zapewnić im kontakt z realnym światem.
Tak samo ważnym jak zdobywanie wiedzy albo i ważniejszym aspektem rozwój społeczny dziecka. Poprzez doświadczenia bycia w grupie z innymi dziećmi w różnym wieku uczy się jak wchodzić w relacje z dziećmi i dorosłymi, poznaje zasady społeczne, uczy się współpracy. Są to niezwykle cenne doświadczenia.
Pomoce rozwojowe znajdujące się w klasie, tworzą uporządkowaną całość programową, można je podzielić na:
- pomoce do ćwiczeń życia codziennego, związane z samoobsługą, troską o otoczenie
- pomoce sensoryczne, rozwijające wszystkie zmysły dziecka, pobudzające aktywność umysłową dziecka, przygotowujące je do edukacji matematycznej i językowe
- pomoce matematyczne, konkretne i namacalne materiały do liczenia, poznania systemu dziesiętnego, odkrywania i zapamiętywania faktów matematycznych, liczenia ułamków
- pomoce językowe, rozwijające pisanie, czytanie, formy gramatyczne, części mowy, rymy
- pomoce kosmiczne, pozwalające zdobyć wiedzę o świecie, przyrodzie, naszym kontynencie, kraju
- pomoce artystyczne, dzwonki, cymbałki, grzechotki, sztalugi do zajęć plastycznych, materiały plastyczne